چون از خواب برخاستید، سجده كنید براى خداوند تعالى و نیكو در این حال یا در حال برداشتن سر از سجده بگوید:

(اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَحْیانى بَعْدَ ما اَماتَنى وَ اِلَیْهِ النُّشُورُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى رَدَّ عَلَىَّ رُوحى لاَِحْمَدَهُ وَ اَعْبُدَهُ).
و چون برخاستید و ایستاید بگویید:
(اَللّهُمَّ اَعِنّى عَلى هَوْلِ الْمُطَلَّعِ وَ وَسِّعُ عَلَىَّ الْمَضْجَعَ وَارْزُقْنى خَیْرَ ما بَعْدَ الْمُوتِ).

و چون صداى خروس شنیدید بگوید:
(سُبُّوْحٌ قُدُّوْسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوْحِ سَبَقَتْ رَحْمَتُكَ غَضَبَكَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ عَمِلْتُ سُوَّْءً وَ ظَلَمْتُ نَفْسى فَاغْفِرْلى اِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ فَتُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ).

و  نگاه كنید به اطراف آسمان و بخوانید:
(اَللّهُمَّ اِنَّهُ لا یُوارى مِنْكَ لَیْلٌ ساجٍ وَ لا سَماَّءٌ ذاتُ اَبْراجٍ وَ لا اَرْضٌ ذاتُ مِهادٍ وَلا ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ وَلا بَحْرٌ لُجِّىُّ تُدْلِجُ بَیْنَ یَدَىِ الْمُدْلِجِ مِنْ خَلْقِكَ تُدْلِجُ الرَّحْمَةَ عَلى مَنْ تَشاءُ مِنْ خَلْقِكَ تَعْلَمُ خائِنَةَ الاْ عْیُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُوْرُ غارَتِ النُّجُوْمُ وَ نامَتِ الْعُیُونُ وَ اَنْتَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ لاتَاْخُذُكَ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ سُبْحانَ اللّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ اِلهِ الْمُرْسَلینَ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ).

سپس  پنج آیه ی زیر از سوره ی آل عمران را تلاوت کنید :
(اِنَّ فى خَلْقِ السَّمواتِ وَ الاَْرضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لاََّیاتٍ لاُِولِى الاَْلْبابِ الَّذینَ یَذْكُرُونَ اللّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً و َعَلى جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَكَّرُونَ فى خَلِقِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ رَبَنّا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ رَبَّنا اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النّارَ فَقَدْ اَخْزَیْتُهُ وَ ما لِلظّالِمینَ مِنْ اَنْصارٍ رَبَّنا اِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادى لِلاْیمانِ اَنْ امِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَامَنّا رَبَنّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَكَفِّرْ عَنّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الاَْبْرارِ رَبَّنا وَ اتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لاتُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ اِنَّكَ لاتُخْلِفُ الْمیعادَ).

دندانهایتان را مسواك بزنید، و بعد از آن وضو بگیرید و خود را خوشبو سازید، سپس برخیزد به نماز شب.

ابتدا شروع مى‌كنید به هشت ركعت نماز شب و بعد از هر دو ركعت، سلام مى‌دهید، و خوبست كه در دو ركعت اوّل بعد از حمد سى مرتبه توحید بخوانید، (كه در دو ركعت مجموعاً شصت مرتبه توحید خوانده شود) از اثرات ثواب آن این است كه: تا منصرف شود از نماز نبوده باشد میان او و خداى عزّوجلّ هیچ گناهى.

و یا آنكه در ركعت اوّل آن توحید و در ركعت دوّم (قُلْ یا اَیُّهَا الْكافِرُونَ) را بخوانید.

در شش ركعت دیگر حمد و هر سوره كه خواهد بخواند و كافى است حمد و (قُلْ هُوَ اللّه اَحَدْ) در هر ركعتى.

و چنانكه سنّت است قنوت در نمازهاى واجبى، در هر ركعت دوّمى از نافله‌ها نیز سنّت است.

و كافى است در قنوت سه بار (سُبْحانَ اللّهِ) گفتن.

و یا آنكه گفته شود: (اَللّهُمَّ اغْفِرْلَنا وَ ارْحَمْنا وَ عافِنا وَاعْفُ عَنّا فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَى ءٍ قَدیرٌ).
و یا آنكه بگوید: (رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَ تَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ اِنَّكَ اَنْتَ الاَْعَزُّ الاَْجَلُّ الاَْكْرَمْ).

و روایت شده كه حضرت امام موسى (ع) چون شب در محراب عبادت مى‌ایستاد مى‌خواند:
(اَللّهُمَّ اِنَّكَ خَلَفْتَنى سَوِیّاً ...) و این دعای پنجاهم صحیفه كامله می باشد.
و چون فارغ شود از هشت ركعت نماز شب پس بجا بیاورد دو ركعت نماز شفع و یك ركعت نماز وتر.
و مى‌خواند در این سه ركعت بعد از حمد (قُلْ هُوَ اللّه اَحَدْ) تا به منزله آن باشد كه یك ختم قرآن كرده باشد، زیرا كه سوره توحید ثلث قرآن است، و یا آنكه بخواند در نماز شَفْع در ركعت اوّل حمد و (قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ) و در ركعت دوّم حمد و (قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقْ).
و چون از نماز شَفْع فارغ شد مستحب است آن كه بخواند: (اِلهى تَعَرَّضَ لَكَ فى هذَا اللَّیْلِ الْمُتَعَرِّضُوْنَ ...) و این دعائى است كه در اعمال شب نیمه شعبان در مفاتیح الجنان مذكور شد.
و چون از دو ركعت شَفْع فارغ شد برمى‌خیزد به جهت یك ركعت وَتر و مى‌خواند در آن حمد و سوره توحید و یا آنكه مى‌خواند بعد از حمد (قُلْ هُو اللّهُ اَحَدٌ) سه مرتبه، و معوذّتین یعنى (قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ و قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقْ)، پس دست بر مى‌دارد براى قنوت و دعا مى‌خواند آنچه بخواهد.

شیخ طوسى رحمه الله علیه فرموده اند: دعاهایى كه در قنوت نماز وَتر خوانده مى‌شود از زیادى به شمارش نمى‌آید.
مستحب است كه انسان در قنوت نماز وتر گریه كند از خوف خدا و ترس از عقاب خدا، یا خود را به حال گریه در آورد و دعا كند براى برادران مؤمن، و مستحب است كه ذكر شود چهل نفر، پس بدرستی كه كسی كه دعا كند براى چهل مؤمن دعایش مستجاب مى‌شود انشاء اللّه تعالى. و دعا كند به آنچه خواسته باشد.
(علامت و نشانه شقاوت و پلیدی انسان آن است که چشمانش از گریستن بخشکد و گریه نکند. گریه نکردن در اثر سنگدلی و پلیدی دل است و پلیدی و آلودگی دل نشانه زیادی گناه و معصیت خداست و گناه و معصیت خدا نشانه علاقه و محبت به دنیا).

شیخ صدوق رحمه الله علیه فرموده اند : حضرت رسول خدا (ص) در قنوت وَتر مى‌خواند: (اَللّهُمَّ اهْدِنى فیمَنْ هَدَیْتَ وَ عافِنى فیمَنْ عافَیْتَ و تَوَلَّنى فیمَنْ تَوَلَّیْتَ وَ بارِكْ لى فیما اَعْطَیْتَ وَ قِنى شَرَّ ما قَضَیْتَ فَاِنَّكَ تَقْضى وَ لایُقْضى عَلَیْكَ، سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَیْتِ، اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَتُوبُ اِلَیْكَ وَ اُوْمِنُ بِكَ وَ اَتَوَكَّلُ عَلَیْكَ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِكَ یا رَحیمُ).

سزاوار است آن كه هفتاد مرتبه بگویید: (اَسْتَغْفِرُاللّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ).

سزاوار است كه دست چپ را به دعا بلند كرده باشید و استغفار را به دست راست بشمارید روایت شده است كه حضرت رسول خدا (ص) استغفار مى‌كرد در نماز وَتر هفتاد مرتبه و هفت مرتبه مى‌فرمودند: (هذا مَقامُ الْعاَّئِذِ بِكَ مِنَ النّارِ).

روایت شده است كه حضرت امام زین العابدین (ع) در سحر، در نماز وتر سیصد مرتبه مى‌فرمودند: (اَلْعَفْوَ الْعَفْوَ). و بگوید بعد از این:
(رَبِّ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الْغَفُورُ الرَّحیمُ).

و سزاوار است آنكه طول دهد قنوت را و چون فارغ شد از قنوت به ركوع رود و چون سر از ركوع برداشت بخواند این دعا را كه شیخ در تهذیب از حضرت موسى بن جعفر (ع) نقل كرده است :
(هذا مَقامُ مَنْ حَسَناتُهُ نِعْمَةٌ مِنْكَ وَ شُكْرُهُ ضَعیفٌ وَ ذَنْبُهُ عَظیمٌ وَ لَیْسَ لِذلِكَ اِلاّ رِفْقُكَ وَ رَحْمَتُكَ فَاِنَّكَ قُلْتَ فى كِتابِكَ الْمُنْزَلِ عَلى نَبِیِّكَ الْمُرْسَلِ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ كانُوا قَلیلاً مِنَ اللَّیْلَ ما یَهْجَعُونَ وَ بِالاَْسْحارِهُمْ یَسْتَغْفِرُوْنَ طالَ هُجُوعى وَ قَلَّ قِیامى وَ هذَا السَّحَرُ وَ اَنَا اَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبى اِسْتِغْفارَ مَنْ لا یَجِدُ لِنَفْسِه ضَرّا وَ لا نَفْعاً وَ لا مَوْتاً وَ لاحَیوةً وَ لا نُشُوْراً).

پس به سجده رود و نماز را تمام كند و بعد از سلام تسبیح حضرت فاطمه زهرا علیها السلام بخواند، سپس بگوید:
(اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ).

و بگوید سه مرتبه:
(سُبْحانَ رَبِّىَ الْمَلِكَ الْقُدُّوْسِ الْعَزیزِ الْحَكیمِ).
 

سپس بگوید:
(یا حَىُّ یا قَیُّومُ یا بَرُّ یا رَحیمُ یا غَنىُّ یا كَریمُ ارْزُقْنى مِنَ التِّجارَةِ اَعْظَمَها فَضْلاً وَ اَوْسَعَها رِزْقاً وَ خَیْرَها لى عاقِبَةً فَاِنَّهُ لا خَیْرَ فیما لا عاقِبَةَ لَهُ).

پس به سجده رود و بگوید پنج مرتبه: (سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوْحِ). پس بنشیند و بخواند آیه الكرسى را، دوباره به سجده رود و ذكر سابق را پنج مرتبه بخواند.

(إ نَّ رَبَّكَ یَعْلَمُ تقُوم أ دنى من ثُلْثَىِ اللَّیْلِ وَ نِصْفَهُ و ثُلُثَهُ وَ طائِفَةٌ مَّنَ الَّذِینَ مَعَكَ).
(اى پیامبر!) پروردگارت مى‌داند كه تو و گروهى از آنها كه با تو هستند نزدیك دو سوّم شب یا نصف یا ثلث آن را به پا مى‌خیزند.
 

 - تذكر (اول): بعد از فراغ از نماز شَفْعْ خواندن دعاى «الهى تعرض لك فى هذا اللیل المتعرضون...» مستحب است كه برای دیدن این دعا به كتاب مفاتیح در اعمال شب نیمه شعبان مراجعه كنید.

 - تذكر (دوم): در نماز وَتر، مستحب است قنوت آن را طول دهید و براى چهل مؤمن دعا كرده و هفتاد مرتبه استغفار نمود و سیصد مرتبه اُْلعَفو گفت و هفت مرتبه هذا مقام العائذ بك من النار ناگفته نماند، اینها تمام استحباب در استحباب است. یعنى اگر خوانده نشود هیچ اشكالى ندارد و ثواب نماز شب را داریم. حتى اگر یازده ركعت بدون سوره و حتى نشسته بخوانید ثواب نماز شب را مى‌برید.

 - تذكر (سوم): بهتر این است كه قنوت نماز وَتر را به این ترتیب بجا بیآورید:

1- دعای فرج آقا امام زمان (ع) كه این دعا است:
(لااله‌الله الحلیم الكریم لااله‌الاالله العلی العظیم سبحان الله رب السموات السبع و سبحان الله رب الارضین السبع و ما فیهن و ما بینهن و رب العرش العظیم و سلام علی المرسلین).

2- هفت مرتبه بگوید: (استغفر الله الذی لااله‌الا‌ هو الحی القیوم ذوالجلال و الاكرام من جمیع ظلمی و جرمی و اسرافی علی نفسی و اتوب الیه).

بعد از آن 70 مرتبه بگوید:

(استغفر الله ربی و اتوب الیه).

پس از آن 300 مرتبه بگوید:

(العفو).

سپس برای چهل مؤمن دعا كند (به زبان غیر عربی هم اشكال ندارد، مثلاً بگوید: خداوندا! فلانی را بیامرز).
از آن پس برای خود و پدر و مادر خود دعا كند و در خاتمه قنوت 7 مرتبه بگوید: (هذا مقامُ الغائذِ بكَ مِنَ النارِ).

3- بخوانید بعد از هر دو ركعت از نماز شب و شَفْع و بعد از دعاهاى وَتر دعاهایى را كه شیخ و سید نقل كرده‌اند سیزدهم بجا آورد سجده‌ها و دعاهایى را كه از رسول خدا (ص) روایت شده از جمله روایتى است كه شیخ از حماد بن عیسى از ابان بن تغلب روایت كرده كه گفت حضرت صادق (ع) فرمودند: شب نیمه شعبانى داخل شدم و  رسول خدا (ص) در آن شب نزد عایشه بودند همین كه نصف شب شد  رسول خدا (ص) از رختخواب خود براى عبادت برخاست پس چون بیدار شد عایشه یافت كه پیغمبر (ص) بیرون رفته از رختخواب او و داخل شد بر او آنچه كه فرو مى‌گیرد زن ها را یعنى غیرت و گمان كرد كه آن حضرت رفته پیش بعض زنهاى خود پس برخاست و پیچید بر خود شمله یعنى چادر خود را و قسم به خدا كه شمله او از ابریشم و كتان و پنبه نبود و لكن تار آن مو و پود آن از كرك هاى شتر بود و جستجو مى‌كرد رسول خدا (ص) را در حجره‌هاى زن هاى دیگرش حجره به حجره پس در این بین كه در جستجوى آن حضرت بود به ناگاه نظرش افتاد بر رسول خدا (ص) كه در سجده است مثل جامه‌اى كه چسبیده شده بر روى زمین پس نزدیك آن حضرت شد شنید كه مى‌گوید در سجده خود: (سَجَدَ لَكَ سَوَادِی وَ خَیَالِی وَ آمَنَ بِكَ فُؤَادِی هَذِهِ یَدَایَ وَ مَا جَنَیْتُهُ عَلَى نَفْسِی یَا عَظِیمُ [عَظِیما] تُرْجَى [یُرْجَى] لِكُلِّ عَظِیم اغْفِرْ لِیَ الْعَظِیمَ فَإِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذَّنْبَ الْعَظِیمَ إِلا الرَّبُّ الْعَظِیمُ).

پس بلند كرد سر خود را و دوباره برگشت به سجده و عایشه شنید كه می‌گوید:

(أَعُوذُ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِی أَضَاءَتْ لَهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرَضُونَ وَ انْكَشَفَتْ لَهُ الظُّلُمَاتُ وَ صَلَحَ عَلَیْهِ أَمْرُ الْأَوَّلِینَ وَ الآْخِرِینَ مِنْ فُجْأَةِ نَقِمَتِكَ وَ مِنْ تَحْوِیلِ عَافِیَتِكَ وَ مِنْ زَوَالِ نِعْمَتِكَ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی قَلْبا تَقِیّا نَقِیّا وَ مِنَ الشِّرْكِ بَرِیئا لا كَافِرا وَ لا شَقِیّا).

پس بر خاك نهاد دو طرف روى خود را و گفت: (عَفَّرْتُ وَجْهِی فِی التُّرَابِ وَ حُقَّ لِی أَنْ أَسْجُدَ لَكَ).

پس همین كه خواست رسول خدا (ص) برگردد شتافت عایشه به سوى رختخواب خود پس رسول خدا (ص) آمد به رختخواب او و شنید كه نفس بلند مى‌زند فرمود چیست این نفس بلند آیا ندانسته‌اى كه چه شبى است امشب این شب نیمه شعبان است كه در آن قسمت مى‌شود روزی ها و در آن نوشته مى‌شود اجل ها و در آن نوشته مى‌شود روندگان به حج و به درستى كه خداى تعالى مى‌آمرزد در این شب از خلق خود بیشتر از عدد موهاى بزهاى قبیله كلب و مى‌فرستد خداى تعالى ملائكه خود را از جانب آسمان به سوى زمین در مكه.

 - تذكر (چهارم): حضرت موسى بن جعفر (ع) بعد از فراغ از نماز شب در حال سجده می‌فرمودند:
(لَكَ الْمَحْمَدَةُ إِنْ أَطَعْتُكَ وَ لَكَ الْحُجَّةُ إِنْ عَصَیْتُكَ لا صُنْعَ لِى وَ لا لِغَیْرِى فِى إِحْسَانٍ إِلا بِكَ یَا كَائِنُ [كَائِنا] قَبْلَ كُلِّ شَىْ‏ءٍ وَ یَا مُكَوِّنَ كُلِّ شَىْ‏ءٍ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدِیرٌ اللَّهُمَّ إِنِّى أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَدِیلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ وَ مِنْ شَرِّ الْمَرْجِعِ فِى الْقُبُورِ وَ مِنَ النَّدَامَةِ یَوْمَ الْآزِفَةِ فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ عَیْشِى عِیشَةً نَقِیَّةً وَ مِیتَتِى مِیتَةً سَوِیَّةً وَ مُنْقَلَبِى مُنْقَلَبا كَرِیما غَیْرَ مُخْزٍ وَ لا فَاضِحٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَئِمَّةِ یَنَابِیعِ الْحِكْمَةِ وَ أُولِى النِّعْمَةِ وَ مَعَادِنِ الْعِصْمَةِ وَ اعْصِمْنِى بِهِمْ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَ لا تَأْخُذْنِى عَلَى غِرَّةٍ وَ لا عَلَى غَفْلَةٍ وَ لا تَجْعَلْ عَوَاقِبَ أَعْمَالِى حَسْرَةً وَ ارْضَ عَنِّى فَإِنَّ مَغْفِرَتَكَ لِلظَّالِمِینَ وَ أَنَا مِنَ الظَّالِمِینَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِى مَا لا یَضُرُّكَ وَ أَعْطِنِى مَا لا یَنْقُصُكَ فَإِنَّكَ الْوَسِیعُ رَحْمَتُهُ الْبَدِیعُ حِكْمَتُهُ وَ أَعْطِنِى السَّعَةَ وَ الدَّعَةَ وَ الْأَمْنَ وَ الصِّحَّةَ وَ الْبُخُوعَ وَ الْقُنُوعَ وَ الشُّكْرَ وَ الْمُعَافَاةَ وَ التَّقْوَى وَ الصَّبْرَ وَ الصِّدْقَ عَلَیْكَ وَ عَلَى أَوْلِیَائِكَ وَ الْیُسْرَ وَ الشُّكْرَ وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ یَا رَبِّ أَهْلِى وَ وَلَدِى وَ إِخْوَانِى فِیكَ وَ مَنْ أَحْبَبْتُ وَ أَحَبَّنِى وَ وَلَدْتُ وَ وَلَدَنِى مِنَ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُؤْمِنِینَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ).

ابن اشیم ذکر کرده است : این دعا بعد از هشت ركعت نماز شب و پیش از نماز وَتر است آنگاه سه ركعت وتر را بجا می‌‏آورید پس چون سلام دادى بگویید در حالتى كه نشسته باشید: (الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى لا تَنْفَدُ خَزَائِنُهُ وَ لا یَخَافُ آمِنُهُ رَبِّ إِنِ ارْتَكَبْتُ الْمَعَاصِىَ فَذَلِكَ ثِقَةٌ [ثِقَةً] مِنِّى بِكَرَمِكَ إِنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِكَ وَ تَعْفُو عَنْ سَیِّئَاتِهِمْ وَ تَغْفِرُ الزَّلَلَ وَ إِنَّكَ [فَإِنَّكَ‏] مُجِیبٌ لِدَاعِیكَ وَ مِنْهُ قَرِیبٌ وَ أَنَا تَائِبٌ إِلَیْكَ مِنَ الْخَطَایَا وَ رَاغِبٌ إِلَیْكَ فِى تَوْفِیرِ حَظِّى مِنَ الْعَطَایَا یَا خَالِقَ الْبَرَایَا یَا مُنْقِذِى مِنْ كُلِّ شَدِیدَةٍ [شِدَّةٍ] یَا مُجِیرِى مِنْ كُلِّ مَحْذُورٍ وَفِّرْ عَلَىَّ السُّرُورَ وَ اكْفِنِى شَرَّ عَوَاقِبِ الْأُمُورِ [فَإِنَّكَ‏] فَأَنْتَ اللَّهُ عَلَى نَعْمَائِكَ وَ جَزِیلِ عَطَائِكَ مَشْكُورٌ وَ لِكُلِّ خَیْرٍ مَذْخُورٌ ).

و بدانكه علما از براى هر شب این ماه نماز مخصوصى ذكر فرموده ‏اند که مقام را گنجایش نقل آن نیست.

دعای وسعت رزق در نماز شب
دعایی از امام علیه السلام در سجده نماز شب سوّم از ابوبصیر منقول است كه شكایت كردم بسوى حضرت صادق (ع) از حاجت خود و خواستم از آن حضرت كه مرا تعلیم فرماید دعائى به جهت رزق پس حضرت این دعا را تعلیم من فرمود كه از زمانى كه من خواندم آن را دیگر محتاج نشدم فرمود بگو در نماز شب در حال سجده:
(یا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ یا خَیْرَ مَسْئُولٍ وَ یا)
اى بهترین خوانده شده و اى بهترین درخواست شده و اى

(اَوْسَعَ مَنْ اَعْطى وَ یا خَیْرَ مُرْتَجىً اُرْزُقْنى وَ اَوسِعْ عَلَىَّ مِنْ رِزْقِكَ وَ)
وسیع تر كسى كه عطا كند و اى بهترین مایه امید روزیم ده و فراخ گردان بر من از روزیت و

(سَبِّبْ لى رِزْقاً مِنْ قِبَلِكَ اِنَّكَ عَلى كُلِّ شَیْئٍ قَدیرٌ )
وسیله سازى كن روزیم را از جانب خود كه تو بر هر چیز توانایى

  دعای دیگر:
این دعا را در سجده آخر ركعت هشتم نافله شب در مصباح ذكر فرموده اند: دعا  از حضرت رسول اسلام (ص): روایت شده كه حضرت رسول صلى الله علیه و آله این دعا را براى طلب روزى تعلیم فرمود:

(یا رازِقَ الْمُقِلّینَ وَ یا راحِمَ الْمَساكینَ وَ یا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ وَ یا ذَا الْقُوَّةِ)
اى روزى ده نداران و اى مهرورز به مسكینان و اى سرپرست مؤمنان و اى صاحب نیروى

(الْمَتینَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَیْتِهِ وَارْزُقْنى وَ عافِنى وَ اكْفِنى ما اَهَمَّنى)
محكم درود فرست بر محمّد و خاندانش و روزیم ده و عافیتم ده و كفایتم كن آنچه مهم است بر من
 

 دعاى حزین كه بعد از نماز شب خوانده مى‌شود:
دعای شریف بعد از نماز شب خوانده مى شود و آن دعاء مطابق آنچه در مصباح متهجّد است این است:
«اُناجیكَ یا مَوْجُوداً فى كُلِّ مَكانٍ لَعَلَّكَ تَسْمَعُ نِدائى فَقَدْ عَظُمَ جُرْمى».
(راز گویم با تو اى كه هستى در هرجا و مكان تا شاید فریادم را بشنوى چون كه جرم و گناهم بزرگ)

«وَ قَلَّ حَیآئى مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اَىَّ الاَْهْوالِ اَتَذَكَّرُ وَ اَیَّها اَنْسى وَ لَوْلَمْ یَكُنْ».
(و شرمم كم است مولایم اى مولایم كدامیك از هراس هایم را یادآورى كنم و كدام یك را فراموش كنم و اگر نباشد)

«اِلا الْمَوْتُ لَكَفى كَیْفَ وَ ما بَعْدَ الْمَوْتِ اَعْظَمُ وَ اَدْهى مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ حَتّى».
(جز همان مرگ تنها مرا بس است چسان! با اینكه جهان پس از مرگ بزرگ تر و سخت تر است مولاى من اى مولایم تا چه)

«مَتى وَ اِلى مَتى اَقُولُ لَكَ الْعُتْبى مَرَّةً بَعْدَ اُخْرى ثُمَّ لا تَجِدُ عِنْدى صِدْقاً وَ لا».
(وقت و تا كى بگویم كه (من گنه كارم و) تو حق باز خواستم دارى نه یك بار بلكه بارها ولى باز هم تو راستى و)

«وَفاءً فَیاغَوْثاهُ ثُمَّ واغَوْثاهُ بِكَ یا اَللَّهُ مِنْ هَوىً قَدْ غَلَبَنى وَ مِنْ عَدُوٍّ قَدِ».
(وفا از من نبینى، پس اى فریاد و باز هم اى فریاد به درگاه تو خدایا از هواى نفسى كه بر من چیره گشته و از دشمنى كه)

«اسْتَكْلَبَ عَلَىَّ وَ مِنْ دُنْیا قَدْ تَزَیَّنَتْ لى وَ مِنْ نَفْسٍ اَمّارَةٍ بِالسُّوءِ اِلاّ ما رَحِمَ».
(بر من حمله ور شده و از دنیایى كه خود را برایم آراسته و از نفس فرمانده به بدى جز آنكه پروردگارم رحم كند)

«رَبّى مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اِنْ كُنْتَ رَحِمْتَ مِثْلى فَارْحَمْنى وَ اِنْ كُنْتَ قَبِلْتَ».
(مولاى من اى مولایم اگر به كسى چون من رحم كرده‌اى پس به من نیز رحم كن و اگر كسى را مانند من پذیرفته‌اى)

«مِثْلى فَاقْبَلْنى یا قابِلَ السَحَّرَةِ اقْبَلْنى یا مَنْ لَمْ اَزَلْ اَتَعَّرَفُ مِنْهُ الْحُسْنى یا».
(مرا هم بپذیر اى پذیرنده ساحران (فرعون) مرا هم بپذیر اى كه تا بوده از او نیكى دیده‌ام اى)

«مَنْ یُغَذّینى باِلنِّعَمِ صَباحاً وَ مَسآءً اِرْحَمْنى یَوْمَ اتیكَ فَرْدَا شاخِصا اِلَیْكَ».
(كه غذایم دادى به نعمتهاى خود در هر صبح و شام رحم كن به من روزى كه به نزدت آیم تنها در حالى كه بلند كرده‌ام)

«بَصَرى مُقَلِّداً عَمَلى قَدْ تَبَرَّءَ جَمیعُ الْخَلْقِ مِنّى نَعَمْ وَ اَبى وَ اُمّى وَ مَنْ كانَ لَهُ».
(بدرگاهت دیده‌ام را و نامه عملم به گردنم افتاده و همه مردم از من بیزارى جویند حتى پدر و مادرم و حتى كسى كه رنج و)

«كَدّى وَ سَعْیى فَاِنْ لَمْ تَرْحَمْنى فَمَنْ یَرْحَمُنى وَ مَنْ یُونِسُ فِى الْقَبْرِ وَحْشَتى».
(تلاشم براى او بوده پس اگر تو نیز به من رحم نكنى پس چه كسى به من رحم كند و كیست كه مونس وحشت قبرم باشد)

«وَ مَنْ یُنْطِقُ لِسانى اِذا خَلَوْتُ بِعَمَلى وَ سآئَلْتَنى عَمّا اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنّى فَاِنْ».
و كیست كه زبانم را گویا كند آنگاه كه با عملم خلوت كنم و بپرسى از من آنچه تو بدان داناترى از خودم پس اگر)

«قُلْتُ نَعَمْ فَاَیْنَ الْمَهْرَبُ مِنْ عَدْلِكَ وَ اِنْ قُلْتُ لَمْ اَفْعَلْ قُلْتَ اَلَمْ اَكُنِ الشّاهِدَ».
(بگویم آرى كجا از عدل تو گریز گاهى است و اگر بگویم نكردم جواب دهى آیا من گواه تو نیستم)

«عَلَیْكَ فَعَفوَكَ عَفْوَكَ یا مَوْلاىَ قَبْلَ سَرابیلِ الْقَطِرانِ عَفْوَكَ عَفْوَكَ یا مَوْلاىَ»
(پس گذشتت را گذشتت را خواهانم اى مولایم پیش از پوشیدن پیراهن آتش زا گذشتت گذشتت را خواهم اى مولاى من)

«قَبْلَ جَهَنَّمَ وَالنّیرانِ عَفْوَكَ عَفْوَكَ یا مَوْلاىَ قَبْلَ اَنْ تُغَلَّ الاَْیْدى اِلَى الاَْعْناقِ».
(پیش از گرفتار شدن جهنم و آتش سوزان گذشتت گذشتت را خواهم اى مولاى من پیش از آنكه دستها به گردنها با زنجیر بسته شود)

«یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ وَ خَیْرَ الْغافِرینَ».
(اى مهربانترین مهربانان و بهترین آمرزندگان).

 جهت دریافت کلیه ی توضیحات فوق در یک فایل PDF کلیک کنید